

Widok leżącej na rzecznej trasie Złotorii należy do
najpiękniejszych na ziemi dobrzyńskiej. Zieleni się trasa pradoliny Wisły, której wody skrzą się w oddali. Na niebo wskazuje wieża kościoła górującego nad miejscowością.
Wystarczy skręcić z zatłoczonej drogi prowadzącej na toruńskie osiedla czy dalej na Warszawę i Olsztyn, by nagle ogarnął nas spokój, a szalone tempo życia wyraźnie zwolniło. Mijamy osiedla domków jednorodzinnych Kaszczorka ukrytych wśród zieleni. Przejeżdżamy most nad Drwęcą, w której ciemnych wodach odbija się niebo. Nurt rzeczki leniwie dąży ku płynącej obok Wiśle. Szumu
przepływającej wody słuchają otulone zielenią ruiny dawnego średniowiecznego zamku.
Zamek w latach swej świetności czuwał nad miejscem spotkania się
obydwu rzek, a płynący nimi ludzie uiszczali stosowne opłaty. Gwarne niegdyś
miejsce, dziś ciche i spokojne, zachęca do chwili zadumy nad historią Złotorii.
Wystarczy spojrzeć na południe, by zobaczyć wieżę kościoła, będącego sercem
niewielkiej parafii, której dzieje zakorzenione są w jakże odległej przeszłości.
Złotoria jest jedynie wstępem, podobnie jak i napisany tu tekst,
który zachęca do „zgubienia się” w kolejnych malowniczych pejzażach Nowej Wsi,
Grabowca, Kopanina czy Silna. Ich historie i cenne zabytki również znalazły się
na kartach tej książki, by podkreślić, że często granice między miejscowościami
były bardzo płynne, zwłaszcza wśród współpracujących mieszkańców, a wiele z
tych miejsc, choć wcześniej maleńkich, już teraz tworzy swoją historię, zachwycając
kolejne osoby, które porzucają dogodności miasta na rzecz spokoju i uroku wsi.
Publikacja ta jest dedykowana mieszkańcom parafii pw. św. Wojciecha
w Złotorii, a jej celem jest wyrażenie szacunku do historii żyjących tu ludzi i
ich rozumienia, ich tożsamości. Przywoływane wydarzenia historyczne mają
ugruntować poczucie wartości mieszkańców do ich miejsc zamieszkania czy swego
pochodzenia, w przypadku gdy los każe opuścić rodzinne strony.
Autorzy




W niedzielę 25lutego 2024 r. w Świetlicy
Wiejskiej w Złotorii odbyła się prezentacja bogato ilustrowanej monografii pt. „Pomiędzy
Wisłą i Drwęcą. Historia i teraźniejszość mieszańców parafii św. Wojciecha w
Złotorii.”
Spotkanie cieszyło się ogromnym
zainteresowaniem. Na to historyczne wydarzenie przybyło ponad 150 osób oraz
dostojni goście: Starosta Toruński Marek Olszewski, Wójt Gminy Lubicz Marek
Nicewiecz, Prezes LGD Podgrodzie Toruńskie prof. Wojciech Knieć,
przedstawiciele wszystkich lokalnych organizacji działających na terenie
parafii św. Wojciecha,
liderzy życia religijnego i społecznego sołtysi i ludzie z
pasją działania na rzecz małej ojczyzny.
Spotkanie rozpoczęło się od
powitania i wprowadzenia w tematykę spotkania. Następnie prof. Piotr Birecki
wygłosił prelekcję nt. Tożsamości i dziejów mieszkańców parafii św. Wojciecha w
Złotorii. Kolejnym punktem była prezentacja publikacji, której dokonał redaktor
naczelny i wydawca proboszcz parafii ks. dr Marian Wróblewski. Następnie ks.
Proboszcz wręczył pamiątkowe albumy
najbardziej zasłużonym parafianom oraz liderom lokalnej społeczności. Spotkanie
zakończyło się słodkim poczęstunkiem w postaci tortu w wizerunkiem pamiątkowej
publikacji.
Publikacja pt. Pomiędzy Wisłą i
Drwęcą. Historia i teraźniejszość mieszańców parafii św. Wojciecha w Złotorii
ukazuje nie tylko historię, ale także teraźniejszość mieszkańców parafii. Kluczem odkrywania tej bogatej spuścizny i dorobku
tej małej ojczyzny są punkty wspólne, czyli nasze dwie największe rzeki – Wisła
i Drwęca – oraz struktura parafii, która od wieków łączyła losy i aktywność
mieszkańców pięciu miejscowości: Złotorii, Grabowca, Silna, Kopanina i Nowej
Wsi. To oczywiście tylko wycinek historii życia i działalności mieszkańców tych
terenów oraz jej liderów – ludzi z pasją.

Album przy pomocy tekstu oraz
bogatej dokumentacji fotograficznej ukazuje niektóre wymiary życia społecznego
i religijnego, które się wzajemnie przeplatają i uzupełniają. Czytając i
oglądając album na nowo możemy odkryć
fundamenty, na których powstała lokalna społeczność parafialna, społeczna,
narodowa oraz kulturowa tożsamość.
Publikacja składa liczy 200 stron i prezentuje ponad 500
zdjęć. Jest podzielona na sześć rozdziałów, które dotyczą historii Złotorii i
parafii, poszczególnych miejscowości
oraz dodatek w postaci kilku stron odnalezionej kroniki parafialnej z
1848 r . napisanej przez ówczesnego proboszcza ks. Bernarda Schelera.



Drodzy Czytelnicy,
oddaję w Wasze ręce bogato ilustrowaną publikację,
opowiadającą losy parafii św. Wojciecha w Złotorii i okolicznych miejscowości.
Kluczem ich odkrywania są punkty wspólne, czyli nasze dwie największe rzeki –
Wisła i Drwęca – oraz struktura parafii, która od wieków łączyła losy
mieszkańców pięciu wiosek: Złotorii, Grabowca, Silna, Kopanina i Nowej Wsi.
Obecne opracowanie dokumentuje znaczną historię życia i
działalności mieszkańców tych terenów oraz jej liderów – ludzi z pasją,
kochających swoją małą ojczyznę. Wielu z nich włożyło w nią cząstkę siebie, by
ta mogła się rozwijać i wzrastać. Ukazując niektóre wymiary życia społecznego i
religijnego, które się wzajemnie przeplatają i uzupełniają, możemy na nowo
odkryć fundamenty, na których powstała nasza kulturowa tożsamość.
Mam świadomość, że publikacja nie wyczerpuje wszystkich
aspektów działalności mieszkańców, ale jest kolejnym krokiem na drodze
utrwalania bogatej aktywności wielu z Was i Waszych przodków. Życzę miłej i
ciekawej lektury, która być może zainspiruje Państwa do działania i
zaangażowania, które przekują się na kontynuowanie i ubogacanie dotychczasowego
dzieła.
ks. Marian Wróblewski – proboszcz
